درباره من:اينجانب محمد مشهدي نوش آبادي در سال 1350 در خانواده اي متوسط در شهر نوش آباد از توابع كاشان و آران و بيدگل در استان اصفهان به دنيا آمدم. اوقات كودكي كم و بيش به شادي گذشت. در سال 1356 به مدرسه ابتدايي محتشم نوش آباد رفتم و دوره راهنمايي را در مدرسه شهيد روحي(اميني) نوش آباد نيمه تمام رها كردم. فعاليت هاي دوران كودكي به طور عمده پرداختن به ورزش فوتبال شركت در برنامه هاي مذهبي مانند حضور در مسجد و جلسات فرهنگي و كتابخانه ولي عصر محله توي ده گذشت.

در سال 66 و 67 دو نوبت به عنوان بسيجي به گردان پياده علي بن ابي طالب در لشگر 8 نجف اشرف اعزام شدم. در تابستان سال1369 خدمت سربازي خود را در به پايان رساندم. از آن پس به تحصيلات راهنمايي و دبيرستان را پي گرفته و در در كنار آن به انجام فعاليت هاي فرهنگي، هنري و ورزشي پرداختم. فعاليت هاي هنري من در زمينه عكاسي و فيلم سازي بود. از اين رو در سال هاي 69 و 70 دوره هاي هنرجويي عكاسي و فيلم سازي را در انجمن سينماي جوان ايران- دفتر كاشان با موفقيت به انجام رساندم. علاقه مندي من در عكاسي بيشتر مربوط به آيين ها و معمار تاريخي بود و در كنار آن موضوعات اجتمايي را نيز كار مي كردم. در اين باره توانستم چند نمايشگاه اختصاصي و جمعي برگزار نمايم. آخرين نمايشگاه عكس اينجانب به سال 1391با موضوع آيين و معماري مذهبي در دانشگاه شهيد مدني آذربايجان برگزار شد. در فيلم سازي نيز فعاليت هاي خود را در زمينه نويسندگي و كارشناسي فيلم مستند پي گرفتم. موضوع اين مستندها به طور عمده آيين هاي ايراني و اسلامي است كه تعدادي از آنها نيز توسط شبكه هاي مختلف تلويزيون ايران پخش شده است.

در سال 1372 ازدواج كردم حاصل ازدواج ما دو پسر و يك دختر است. در همين سال در دانشگاه تهران پذيرفته شدم و به سال1376 در مقاطع كارشناسي و به سال 1378 در مقطع كارشناسي ارشد رشته اديان و عرفان دانش آموخته شدم. در دوران تحصيل در دانشگاه تهران اساتيد و بزرگان فراواني را شاگردي كردم؛ آقايان دكتر محمد مجتهد شبستري، دكتر آذرتاش آذرنوش، مرحوم دكتر محمود روح الاميني، دكتر مجتبي زرواني، دكتر ناصر گذشته، مرحوم دكتر آيت الله زاده شيرازي، دكتر علي مطهري، دكتر مهدي زاده، مرحوم حجت الاسلام علي حجتي كرماني، دكتر فقهي زاده، دكتر لاشيء، دكتر سيد محمد راستگو، استاد بهلول، مرحوم دكتر الدبوني، دكتر احمد احمدي، دكتر مسعود جلالي مقدم، دكتر غلامعلي آريا، دكتر بهزاد سالكي، در طول سه نيمسالي كه در دانشگاه كاشان مهمان بودم نيز استادان زيادي را شاگردي كردم از جمله دكتر عباس زراعت، دكتر عبدالله موحدي، استاد احمد اسلامي، دكتر حسين حيدري، دكتر محسن قاسم پور، دكتر ماشالله جشني، دكتر عباسي مقدم، دكتر محسن نيازي، دكتر رسولي نيا، دكتر رضا پور، دكتر دشت بزرگي، دكتر علي شريف، استاد احمد شريف.

در اين دوران نيز در زمينه هاي فرهنگي و علمي فعاليت داشتم. عضويت در انجمن اسلامي دانشكده الهيات دانشگاه تهران و كانون دانشجويان و فارغ التحصيلان نوش آباد از جمله اين فعاليت ها بود.  در اين دوران چندين بار از من به عنوان دانشجوي نمونه تقدير شد. از جمله در سال 78 بنده به عنوان دانشجوي نمونه فرهنگي كشور برگزيده شده و مورد تشويق قرار گرفتم. همچنين پژوهش را با تمركز بر تاريخ، آثار تاريخي و فرهنگ نوش آباد آغاز كرده و مقالاتي در اين زمينه در مجلات محلي و ملي منتشر كردم و در سال 1378سرانجام كتابي در اين زمينه تاليف نمودم. پايان نامه كارشناسي ارشد من با عنوان «كلام جديد در ايران(از مشروطه تا انقلاب اسلامي)» به راهنمايي استاد برجسته دانشگاه تهران محمد مجتهد شبستري با درجه عالي ارزيابي شد. اين پژوهش با تغييراتي در سال 1383 توسط دانشگاه تبريز با عنوان «پيشينه مباحث جديد كلامي در ايران» منتشر شد.

پس از فراغت از تحصيل در سال1378 در جهاد دانشگاهي- واحد علامه طباطبايي و به عنوان مسئول جهاد دانشكده ادبيات و زبان هاي خارجي به فعاليت هاي علمي، فرهنگي و هنري پرداختم. همزمان با مراكز علمي از جمله بنياد دايره المعارف اسلامي همكاري و چند مقاله براي دانشنامه جهان اسلام در موضوع تصوف و آيين هاي اسلامي تدوين نمودم.

مهرماه 1379 به عنوان عضو هيات علمي گروه اديان و عرفان دانشكده الهيات دانشگاه تربيت معلم آذربايجان (شهيد مدني آذربايجان) پذيرفته شدم. در اين دوران در كنار آموزش دروس اديان و فرق و عرفان و تصوف به صورت جدي تر به پژوهش پرداخته و مقالاني چند در زمينه هاي تاريخي، ديني و عرفاني تاليف نمودم. كار جدي را بيشتر در حوزه آيين ها انجام داده و اساس كار خود را تركيبي از پژوهش ميداني و كتابخانه اي قرار دادم. چيزي كه پژوهشگران كشور ما اهتمام كمي به آن دارند و كمتر اين دو شيوه را در كنار هم به كار مي برند. در سال 1375 يكي مقالات اينجانب با عنوان «تصحيح مرات الازمان در آينه نقد» بهترين مقاله سال حوزه فلسفه و كلام در زمينه نقد كتاب، شناخته شد. بهمن ماه همين سال در دوره دكتري رشته اديان و عرفان مركز تربيت مدرس دانشگاه قم پذيرفته شدم. اين دوره براي من دوره اي تاثيرگذار بود. هم در زندگي شخصي و هم در زمينه پژوهشي و آموزشي. افتخار شاگردي بزرگاني چون استاد مصطفي ملكيان را داشتم و همچنين آيت الله سيد حسن مصطفوي، سركار خانم ژاله آموزگار و آقايان دكتر شهرام پازوكي، دكتر محمودي، دكتر كشيش راتوس و دكتر خاخام همامي.

از رساله دكتري خود با عنوان «تاثير تصوف بر آيين هاي عزاداري در ايران» به راهنمايي آقاي دكتر مجتبي زرواني در تابستان سال 1389با درجه عالي دفاع نمودم. از آن پس همچنان در گروه اديان و عرفان دانشگاه شهيد مدني آذربايجان مشغول فعاليت هستم و ضمن آموزش در دوره كارشناسي و كارشناسي ارشد سعي دارم تا پژوهش هاي تازه اي در زمينه تصوف و تشيع و همچنين آيين ها و باورهاي عاميانه ايراني به انجام رسانم.